Mobile Uploads
هفته پیش یک سری رفتیم خونه امید کوکبی , دانشجوی ایرانی که متاسفانه در کشورش گرفتار زندانه و در کشوری که به عنوان میهمان حضور داشته، دارند برای ازادی اش تلاش می کنند. این هم از عجایب موجودیتی که نه کارامدی اش نشون می ده که حکومته و نه بی اخلاقی اش نشانی از دین داره . مادر و پدر مظلوم امید نگران فردای امید و خصوصا این روزهاش و احتمال انتقالش به بند ۷ بودند ، حادثه ای بد که بالاخره اتفاق افتاد . همسر اقای قویدل از دیگر زندانیان ترکمن هم اونجا بودند. امید که امید این خانواده منتظر و امید همه خانواده های دربند هر چه سریعتر محقق شود. — with Farzaneh Mirzavand.
Categories: didar, دیدار | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: